Love~Destiny...君を守りたい

.

แถมเพลงนี้ให้ด้วย Yuki no Hana ของหนูมิกะ นาคาชิมะค่ะ ฟังเพลงนี้แล้วแอบอบอุ่นใจ ชอบมากๆ ไปเกะทีไรต้องร้อง เหอๆๆ ปีนี้ก็ยังอยากเขียนฟิคคริสต์มาสอยู่นะ แต่AFเข้าไม่ได้นี่สิ (เอ๊ะ คุณเว็บมาสเตอร์ลืมจ่ายค่าโดเมนรึเปล่าคะเนี่ย นานแล้วนะคะเนี่ย) เลยกะว่าจะลงฟิคที่ดองๆไว้ในนี้แทน เดี๋ยวมีอัพเรื่อยๆ เชิญเมนต์ได้ตามอัธยาศรัยนะฮ้า

แต่อากาศแบบนี้มันก็มีข้อเสียนะ โดยเฉพาะโสดๆแบบเรา เฮ้ออออ สายลมพัดผ่านฟิ้ว.... ขึ้นรถไฟฟ้าหันซ้ายหันขวามองด้านหน้ามองด้านหลัง มีแต่คนจูงมือกันเป็นคู่

คิดดูสิคะคุณ ผู้ชายจูงมือกันยังมีเลยค่ะ ดิชั้นเห็นแล้วเซ็งมาก ได้แต่สมเพชตัวเอง อารายว้ากู~~ อิจฉากระทั่งเพศที่สาม

ขี้อิจฉาค่ะ ไม่ดีๆ น้องๆหนูๆ อย่านำไปเป็นเยี่ยงนะคะ

แต่ว่าน๊า...อากาศหนาวๆช่วงนี้ ก็มีเรื่องดีล่ะ เพราะพรุ่งนี้เพื่อนคนนึงในกลุ่มเราสมัยม.ปลายก็จะสละโสดแล้ว เพื่อนๆกลุ่มเราสมัยม.ปลายก็มีเรา ปุ๊ก เท็น พีช แล้วก็ขิง เจ้าขิง ได้ฉายาในกลุ่มว่าเป็น "หญิงมั่นแห่งยุค"

วันนี้ เจ้าขิงจะแต่งงานแล้วล่ะ ไวจังเลย....คิดถึงสมัยที่พวกเรายังใส่ชุดสว.2วิ่งเล่นกันเนอะ ตอนนั้นมีเรื่องสนุกๆเกิดขึ้นตั้งเยอะแยะ แต่พวกเราก็ผ่านมาได้ด้วยกัน เรื่องดีก็มี เรื่องไม่ดีก็มี แต่เราเองก็เลือกจะจำแต่เรื่องดีๆหล่ะนะ

ช่วงนี้เรากับเพื่อนๆในกลุ่มก็เลยตื่นเต้นกันเป็นพิเศษ กลัวสวยน้อยหน้าเจ้าสาว คริๆๆๆ

ยังไง พวกเราก็อยากให้ขิงมีความสุขมากๆ เพราะขิงเองก็เจอเรื่องทุกข์มาเยอะ อยากให้มีความสุขซะที.....

พรุ่งนี้งานแต่งเพื่อนเราหนุกหนานยังไงบ้าง จะมาเล่าให้ฟังแล้วกัน

อ้อ มีเรื่องเมาท์ๆ เมื่อวานหลังกลับจากงานเผาศพคุณแม่ของอาจารย์ตรีศิลป์ ดิชั้นก็ลากสังขารหิวๆ (หิวข้าวนะ หิวผู้ชายน่ะ เลิกหิวมานานแล้ว)ไปเซ็นทรัล เพราะจะไปซื้อการ์ดแต่งงานให้เพื่อนด้วย เดินๆอยู่ อ้อ ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์ไปเปิดงานของมูลนิธิคุณพุ่ม มีหนุ่มๆAFมาด้วย (Afที่ไม่ใช่All-final อย่าสับสนๆ 5555)ก็ไม่ได้สนใจหรอกค่ะ เพราะดิชั้นกำลังหิว

และแล้ว ขณะกลับบ้าน...กำลังเดินไปที่จอดรถนั่นเอง...

ขาวๆ...ตี๋ๆ น่ารักๆ ตัวเล็กๆ

อ๊า!!!!น้องกระรอกน้อยของชั้นนี่!!!

โน: แม่ๆ กระรอกๆ! กล้องๆๆๆ

แม่: ไป!!ไปถ่ายรูปมาเร็ว!!

(ดูแม่ชั้นสิ....ไม่มีปรามเลยทีเดียว)

แล้วโนริโกะก็กระดี๊กระด๊าเข้าไปหาน้องอ๊อฟฟี่ กระรอกน้อย ตอนที่ยื่นมืออกไปกำลังจะหลุดปากออกไปแล้วววว ว่า "กระรอกจ๊ะ!!" แต่นึกขึ้นมาได้ว่า ไม่ๆ กระรอกนี่มันเป็นรหัสลับนี่หว่า ขืนเรียกแล้วมันไม่หันจะทำไงล่ะ?? เลยเปลี่ยนเป็นเรียก "น้องอ๊อฟฟฟฟ" แทน

โน: ขอถ่ายรูปนะคะ น้องอ๊อฟ

อ๊อฟ: ได้ครับยินดีครับ

โน : โห ดีใจจังเลย ได้เจอน้องอ๊อฟตัวเป็นๆแล้ว (เกือบหลุดปากไปว่า วันนี้พี่บอยไม่มาด้วยเหรอจ๊ะ 55555) เนี่ยรู้มั๊ย บ้านเรานะรอส่งอ๊อฟเข้านอนทุกวันเลยตอนอยู่ในบ้านน่ะ

อ๊อฟ(ยิ้มกว้างงง น่ารักมากกก) : จริงเหรอครับ ดีใจจัง เคยเจอกันที่อื่นบ้างรึเปล่าครับ

โน: (ส่ายหน้าบานๆ หุบยิ้มไม่ได้แล้ว กร๊ากก) ไม่เคยหรนอกจ้ะ แต่เพื่อนเรารักอ๊อฟทุกคนเลย

อ๊อฟ (ยิ้มเขินน่ารักมากกก): จริงเหรอครับ ขอบคุณมากนะครับ อ๊าง(อันนี้ กรูเติมเองค่ะ 555)

หน้ามันขาวตี๋น่าร้ากกกกก น่ากระโดดกอดเป็นที่สุด เฟรนด์ลี่มากๆเลย ให้ใจไปเลยจริงๆ คือแบบเหมือนในทีวีเลยอ่ะ ทะเล้นน่ารักยังไงก็แบบนั้น

ถึงอ๊อฟจะเป็นของบอย(เฮ่ย!) เราก็รักอ๊อฟจ้ะ มามี๊พยายามเก๊กสุดฤทธิ์ตอนได้ถ่ายรูปด้วย โฮ้ก จริงๆShe แอบกรี๊ดอยู่ในใจ 55555 เสียดายอ่ะ ในมือถือถ่าย มันไม่มีสายUSBต่อลงคอมพ์ เลยเอารูปมาให้ดูไม่ได้ แต่เจ้ากระรอกมันน่ารักจริงๆ ดิชั้นคอนเฟิร์มความขาวตี๋แอนด์โอโม่ค่ะ! ฮิๆๆๆ