Love~Destiny...君を守りたい

น้องหมาชเนาเซอร์ที่พ่อเราส่งมาให้เลี้ยงแบบไม่ตั้งตัวตัวนั้น...

เราตั้งใจจะเลี้ยงเค้าให้ดีที่สุด ถึงเราจะต้องเลี้ยงหลานไปด้วย ทำป.โทไปด้วย แต่เราก็อยากให้มีมี่ที่เข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ของบ้านเรา ได้มีความสุขที่สุด
เรามั่นใจว่า เราเลือกสิ่งที่ดีที่สุดทุกอย่างให้เค้า พาไปหาคุณหมอ ฉีดยาตามกำหนด ให้อยู่คอกที่สะอาด อาบน้ำทุกอาทิตย์ ทุกเช้าเราจะพาเค้าออกไปวิ่งเล่นที่สวนหิน เค้าจะชอบขุดดิน เราก็ไม่ว่าอะไร อาหารเสริมอะไรที่ว่าดี อาหารเม็ดที่เหมาะกับเค้า เราพยายามหามาให้ได้ทุกอย่าง

เค้าเข้ากับพี่หมาพุดเดิ้ลสองตัวเดิมที่บ้านไม่ค่อยได้ แต่ก็พยายามจะเข้าหาเค้าตลอด ถูกขู่บ้าง ถูกฮึ่มๆใส่ทำท่าจะกัดบ้าง มีมี่มันไม่เคยท้อเลยค่ะ พยายามขอเค้าไปเล่นด้วยตลอด เค้าเป็นหมาที่ร่าเริง สดใส ชอบกระโดดโลดเต้น ชอบสำรวจรอบบ้าน ชอบเล่นกับหลานของเรา จะวิ่งวนรอบๆตัวเราทุกครั้งที่เราอุ้มน้องอิ๊นท์ออกไปเดินเล่น ทำให้หลานเราหัวเราะเอิ๊กอ๊ากชอบใจ เราเพิ่งสอนให้มันนั่งลงตามคำสั่ง สอนให้ให้มือ สอนให้ยืนสองขาวนไปรอบๆได้....

ตอนนี้....น้องเค้าจากไปแล้วล่ะค่ะ....

เรื่องมันเกิดจากความผิดของเราเอง..เราอดคิดไม่ได้ว่า เพราะเราประมาทเอง เมื่อวันพุธที่ผ่านมาเราปล่อยเค้าไปวิ่งเล่นตามปกติ ตอนประมาณช่วงบ่ายสอง แล้วเราก็กลับเข้าบ้านไปดูหลาน เพราะวันนั้นโยเยมาก
หลานร้องไม่หยุด นมก็ไม่กิน เราก็เลยพาไปลงรถเข็นออกไปเที่ยวหน้าบ้าน ปากก้ร้องเรียก "มีมี่ๆ มาเล่นกับน้องอิ๊นท์เร้วว" แบบทุกครั้ง

แต่ครั้งนี้เค้าไม่มาตาเสียงเรียกของเรา
เราก็ไม่เอะใจอะไร คิดว่าคงไปวิ่งเล่นหลังบ้านมั้ง แล้วเราก้อุ้มหลานเข้าบ้าน

เวลาผ่านไป ประมาณสามโมงครึ่ง ยายเราพาหลานไปนั่งรับลมหน้าบ้าน เรากำลังคิดว่าเดี๋ยวจะอาบน้ำหลาน แล้วก็เอามีมี่เข้าบ้านดีกว่า เพราะลมมันเย็นมาก เราก็เรียกหามัน
แต่มันก้ไม่มา เรียกเท่าไหร่ มันก็ไม่มาหาเราอย่างทุกครั้ง

เราก็รีบตามหา เดินตามหารอบบ้าน ปากก็ร้องหามัน ที่ไหนๆ ก็หาไม่เจอ เราเลยวิ่งออกไปตามหานอกบ้าน ซอยเรา ซอยใกล้ๆ ก็หาไม่เจอ เรากลัวมาก คิดว่าหมาเราอาจจะถูกลักพาตัว?? คุณตาเราจะเอารถออกแล้ว พอสตาร์ทรถ ตรงกำแพงโรงรถบ้านเรา จะมีแนวกระถางต้นไม้ เราเห็นอะไรดำๆขนๆ ปรากฎว่าเป็นมีมี่เอง มันติดอยู่ระหว่างกระถางต้นไม้กับกำแพงแล้วคงออกมาไม่ได้

เราก็รีบวิ่งไปยกกระถางต้นไม้ออก อุ้มมันมาปลอบๆ มันนิ่งมาก ก็เอามันไปอาบน้ำจนสะอาด ไดร์ขนจนแห้ง แล้วก็พาเข้าบ้าน มันก้นิ่งมากๆ ข้าวไม่ยอมกิน น้ำไม่ยอมกิน เราก็พยายามป้อน มันก็บ้วนทิ้ง ตกดึกพี่ชายเราลงมาชงนมให้หลาน บอกว่า "มี่มันเป็นอะไรไม่รู้ ไม่ยอมนอน พี่เห้นมันนั่งอยู่แบบนั้นอ่ะ" เราก็ออกไปดู เ็ห็นมันนั่งแบบนั้น ตาเหม่อๆ เราก็เข้าไปอุ้มมัน ปลอบมัน แล้วจับให้มันนอน หันไปมองมัน มันก็ยังมอง ตาไม่ได้หลับ