Love~Destiny...君を守りたい

 ประกาศสำนักพระราชวัง เรื่อง สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาส ราชนครินทร์ สิ้นพระชนม์

สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาส ราชนครินทร์ ได้เสด็จประทับรักษาพระอาการประชวร ณ อาคารเฉลิมพระเกียรติ โรงพยาบาลศิริราช

ตั้งแต่วันที่ 15 มิถุนายน 2550 ตามที่สำนักพระราชวังได้แถลงให้ทราบเป็นระยะแล้วนั้น

แม้คณะแพทย์ได้ถวายการรักษาอย่างใกล้ชิดจนสุดความสามารถ พระอาการประชวรได้ทรุดลงตามลำดับ และสิ้นพระชนม์เมื่อเวลา 02.54 น. วันที่ 2 มกราคม 2551 รวมพระชันษา 84 ปี

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม

ให้สำนักพระราชวังจัดการพระศพ ถวายพระเกียรติสูงสุดตามราชประเพณี ประดิษฐานพระศพ ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ในพระบรมมหาราชวัง

ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้พระบรมวงศานุวงศ์ และข้าทูลละอองธุลีพระบาทในราชสำนักไว้ทุกข์ถวายมีกำหนด 100 วัน ตั้งแต่วันสิ้นพระชนม์เป็นต้นไป

อนึ่ง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ประชาชนเข้าถวายน้ำทรงพระศพหน้าพระฉายาลักษณ์ ซึ่งประดิษฐาน ณ ศาลาสหทัยสมาคม ในพระบรมมหาราชวัง ตั้งแต่เวลา 13.00-16.00 น. วันพุธที่ 2 ม.ค.2551

สำนักพระราชวัง

2 มกราคม พุทธศักราช 2551

ไม่ช้าเกินไปใช่มั้ยคะ? เมื่อวานนี้เราเขียนไม่ได้จริงๆ ตื้อไปหมด

เมื่อวานตอนเช้า เราตื่นเพราะได้ยินเสียงทีวีในห้องคุณตา ได้ยินเพลงเศร้าๆลอยคลอมา เราก็ลุกขึ้นจากห้อง เปิดประตูเข้าไป

คุณตานั่งดูทีวีอยู่ บอกเราเบาๆ "พระพี่นางฯสิ้นพระชนม์แล้ว"

เรานิ่งไป หลังจากติดตามข่าวของพระอาการประชวรมานาน หลายฉบับ ทุกวัน ที่บ้านเราก็คุยๆกันว่า คงต้องทำใจไว้แต่เนิ่นๆ พระอาการมีแต่ทรงกับทรุด ยิ่งฉบับหลังๆ มีพระอาการเหนื่อยลง หายพระทัยอ่อนลง พวกเรามองหน้ากัน ได้แต่เศร้า แม้แต่วันที่บ้านจัดเลี้ยงปีใหม่กัน พอทีวีมีข่าวจากสำนักพระราชวัง....คุณยายก็เปรยขึ้นมาเศร้าๆ "คงต้องทำใจกันแล้วล่ะนะ" คุณยายเราแต่ก่อนเป็นพยาบาล รู้ดีว่า ถ้าไตไม่ทำงาน....ก็พูดภาษาชาวบ้านได้ว่า ใกล้หมดหวังเต็มแก่แล้ว

กระนั้นทุกครั้งที่ไปใส่บาตร ไปทำบุญก็จะอธิษฐานเสมอ ขอให้พระองค์ท่านหายเจ็บ หายไข้ ขอให้พระพลานามัยฟื้นคืนกลับมา อยู่เป็นมิ่งขวัญแก่ประชาชนต่อไป แต่...  เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นสิ่งที่ไม่มีใครหลีกพ้น สิ่งที่เหลือไว้หลังความตายต่างหากที่ยังคงทน

คุณตาเราชอบท่องกลอนให้ฟัง โคลงโลกนิติ บอกว่า

"พฤษภกาสร อีกกุญชร อันปลดปลง

โททนต์ เสน่งคง สำคัญหมายในกายมี

นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์

สถิตย์ทั่ว แต่ชั่วดี ประดับไว้ ในโลกกา" 

นี่เอง ที่จริงแท้  

เราเองก็หวังว่า คนไทยหลายๆคน จะยึดถือเอาคุณความดีที่พระองค์ท่านได้ปฏิบัติมาตลอดพระชนม์ชีพเป็นตัวอย่าง และสืบสานงานดีๆเพื่อสังคมกันต่อไป

ประเทศเราเวลานี้ บอบช้ำ วุ่นวาย คนไทยแตกแยกอย่างน่าเศร้าใจ หลายๆครั้ง เราลืมไปว่า ประเทศของเราตอนนี้ยังดำรงอยู่ได้ เพราะเรามีพระเจ้าอยู่หัวที่แสนประเสริฐ ที่ทรงอุทิศพระองค์เพื่อชาติบ้านเมือง แม้ในวัย 80 ปี ก็ยังทรงงานทุกวัน ทุกครั้งที่มีพระราชดำรัสเตือน คนไทยจะหยุดฟัง แต่...ได้นำไปปฏิบัติหรือไม่?  เราเห็นพระองค์ท่านเสด็จลงจากชั้นบนรพ.ศิริราชด้วยสีพระพักตร์เศร้าหมอง ต้องทรงดำเนินด้วยเครื่องช่วยพยุง น้ำตามันจะไหลเสียให้ได้  ในหลวงทรงสูญเสีย "พี่สาว" ซึ่งเป็น "ผู้ใหญ่" คนเดียวของพระองค์ที่ยังเหลืออยู่ หลังจากพ่อ แม่และพี่ชายจากไปหมดแล้ว 

เราเคยถามแม่ว่า แม่จ๋า บ้านเมืองวุ่นวาย สงสารในหลวงเหลือเกิน ทั้งยังเป็นทุกข์เพราะพระพี่นางไม่สบาย พวกเราจะทำอะไรให้ท่านได้บ้าง?

แม่ตอบว่า สิ่งที่เราทำได้คือทำความดี

ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด

ถ้าทุกคนมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ของตัวเอง ไม่คิดถึงประโยชน์ส่วนตัวของตนมากจนเกินไป รู้จักสิทธิ์ของตนเองมากพอที่จะไม่เบียดเบียนคนอื่น...โลกของเราคงสงบ ประเทศของเราคงเต็มไปด้วยความสุข

ดังเช่นที่ พระพี่นางฯ ก็คงทรงปรารถนาเช่นนั้น

ขอดวงพระวิญญาณเสด็จสู่สวรรคาลัยด้วยความสงบสุขเถิด....