Love~Destiny...君を守りたい

ลุงอ๊อด คือพี่ชายของแม่ พี่คนโตในจำนวนลูกทั้งห้าคนของคุณตาคุณยาย

ตั้งแต่เรายังเล็กๆ ก็จำภาพของลุงอ๊อดคนร่าเริงสดใส คนที่คุยสนุก ใจดี มีมุขมาเล่นกับหลานๆเสมอ

ตอนเรายังแบเบาะ แม่เล่าให้ฟังว่า ลุงอ๊อดเคยเอานิ้วโป้งโตๆมาวัดกับขาเรา เท่ากันเป๊ะ บางทีก็แกล้งเอาฝาชีครอบ

ตอนเรายังเป็นเด็ก ยังอยู่ภูเก็ต เวลาขึ้นมาเที่ยวกรุงเทพ ลุงอ๊อดจะมารับไปนอนเล่นที่บ้าน ทำให้เราสนิทกับพี่แอ้ ลูกสาวคนโตของลุง และน้องเอ๊กซ์ น้องกบ ลูกชายอีกสองคนของลุง

ลุงอ๊อดเป็นคนแข็งแรงมาก เวลามาเยี่ยมคุณตาคุณยาย จะมาช่วยตัดหญ้า ตัดต้นไม้ให้ หรือถ้ามีเรื่องอยากให้ช่วยออกแรง ขอให้บอก ไม่เคยเกี่ยง

ลุงอ๊อดเป็นคนขาลุย แอบฝักใฝ่พันธมิตร แ่ต่ก็ไม่เคยเอาเรื่องการเมืองมาคุยให้บ้านแตก

ลุงอ๊อดเพิ่งเกษียณได้แค่สองปี ยังหนุ่ม หล่อ เข้ม มีหนวด หน้าเหมือนคุณตาตอนหนุ่มๆมาก ชอบแกล้งเรา ชอบแซว แต่เราก็ไม่เคยนึกโกรธ

เพระลุงอ๊อดเป็นคนดี เป็นที่รักของเพื่อนๆ

เรามานั่งคิด คิดยังไงก็หาคำตอบไม่เจอ ทำไม...ทำไมคนดีอย่างลุงอ๊อด คนที่เป็นที่รักของน้องๆ หลานๆ เพื่อนๆ ลูกชายคนโตที่แม่ใหญ่กับคุณตาภูมิใจ จึงต้องมาจากไปอย่างกระัทันหันในเวลาแสนสั้นอย่างนี้?

ลุงชอบสังสรร เมามังไรมั่ง แต่ก็ไม่เคยขับรถเอง  ปกติป้าสะใภ้เราจะขับไปรับเสมอ

เพียงแต่เมื่อคืนวันอาทิตย์ ป้าสะใภ้เราติดงาน เพื่อนลุงเลยขับรถให้

เพิ่งหัวค่ำ แต่เพราะเป็นฤดูหนาว ก็มืดเหมือนซักสามทุ่ม รถขับมาเร็ว ถนนโล่ง เพื่อนลุงมองไม่เห็นรถที่จอดเสียทิ้งอยู่ข้างทาง ไฟรถที่เสียก็ไม่เปิด

รถกะบะที่พี่แอ้ซื้อให้ลุง เพราะกลัวว่า ถ้าปล่อยให้พ่อขับรถแคมรีคันเดิม รถมันเบา ถ้าชนขึ้นมาอาจจะเจ็บเยอะ

รถกะบะคันเดียวกับที่เมื่อวันเสาร์ ลุงอ๊อดยังเปิดโชว์ให้เราดูอย่างภูมิใจ

รถที่ลูกสาวที่เขาภูมิใจซื้อให้พ่อ

รถพุ่งเข้าใส่รถที่จอดทิ้งในความมืด แรงอัดทำให้รถพลิกคว่ำหมุนคว้างหลายตลบ

ลุงอ๊อด...ไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัย ร่างกระเด็นออกมาจากรถ

เพื่อนลุงที่เป็นคนขับ เจ็บแค่นิ้วหักนิดหน่อย ยืนยัน ลุงเราตายคาที่

...

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา เป็นวันเกิดพี่แอ้ 

พี่แอ้คนเก่งของเรา คนทีุุ่ทุกคนในบ้านภูมิใจ หมอคนสวยของคุณตาคุณยาย พี่แอ้เพิ่งได้ไปเที่ยวญี่ปุ่น เมืองที่ใฝ่ฝันเป็นครั้งแรก แต่คืนก่อนกลับ คืนวันเกิด

กลับได้รับสายจากตำรวจ แจ้งข่าวร้าย

.....

เรากับแม่ไปจองวัดสำหรับจัดงานศพ เอารูปไปสแกนขยายใหญ่เพื่อตั้งหน้าศพ วิ่งวุ่นจนเหนื่อย แต่ไม่มีใครบ่น

เพราะำเพื่อคนที่รักเป็นครั้งสุดท้าย

.....

พี่แอ้่กลับมาทัน ลงจากเครื่องก็าที่งานทันที

พี่แอ้ น้องเอ็กซ์ กับป้าสะใภ้เรา เข้มแข็งมาก แม้ร้องไห้ แต่ก็ยังมีสติดี

พี่น้องสามคนที่เหลือ กอดกันร้องไห้ 

น้องกบ ลูกคนเล็กของลุงร้องไห้หน้าศพที่เปิดหน้าไม่ได้อย่างหมดอาย

คุณตาไม่เคยร้องไห้เยอะขนาดนั้น  พอไปถึงงาน คุณตายังไม่รู้ว่าไม่สามารถเปิดให้ดูหน้าได้ เพราะ....บาดแผลจากอุบัติเหตุมันร้ายแรงมาก คุณตาเดินขึ้นศาลาไปที่ศพ เราบอกห้าม เปิดไม่ได้นะคะคุณตา เค้าเอาผ้าพันหน้าไว้หมดเลย หน้าคุณตาเศร้าลง เจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัด จนเราจะร้องไห้อีกแต่กลั้นไว้ 

"แม้แต่ดูหน้าลูกครั้งสุดท้าย ตาก็ทำไม่ได้เหรอ?"

แม่ใหญ่ไม่เคยร้องไห้มากมายขนาดนั้น เป็นลมที่งานศพตั้งสองรอบ เรารู้ว่าแม่ใหญ่รักลูกชายคนนี้มาก

เพื่อนลุงที่เป็นคนขับรถก็มารดน้ำศพ เขาเองก็รู้สึกผิดไม่น้อย ก็ไม่มีใครถือโทษ คิดว่าเป็นเรื่องเวรกรรม

เราเองถึงตอนนี้ บอกตรงๆ เรายังไม่รู้สึกเลยว่าลุงเราตายแล้ว

ขนาดเป็นคนนั่งอยู่ข้างๆศพ คอยส่งขันน้ำให้แขก 

ศพของลุงอยู่ตรงหน้า เรายังนึกออกแต่ใบหน้าที่ยิ้มแย้ม สนุกสนาน เสียงดังเวลาหัวเราะลั่น 

เขายังมีชีวิตอยู่นะ 

ในใจของเรา

ขอบคุณนะคะลุงอ๊อด สำหรับเรื่องดีๆที่มีให้คนรอบข้าง ความสุข รอยยิ้ม ความรัก ทุกอย่าง

ขอบคุณนะคะ 

แล้วก็...ลาก่อนค่ะ หลับให้สบายนะคะ อย่าห่วงอะไรอีกเลย

edit @ 11 Nov 2008 16:26:21 by คุณหญิงแม่Athha

edit @ 11 Nov 2008 16:27:03 by คุณหญิงแม่Athha

edit @ 11 Nov 2008 16:28:17 by คุณหญิงแม่Athha