Sometimes, I think I was forbbided to say....

posted on 28 Mar 2009 21:19 by dearcagalli

มันเป็นความทรมานใจของคนที่เคย พูดได้สารพัดเรื่องแบบเรา

เวลาโดนห้ามไม่ให้พูด หรือไม่ให้แสดงความรู้สึก

หลายเรื่องที่อยู่ในใจ ถ้าไม่อัดอั้นจริงๆ เดี๋ยวนี้ก็ไม่พูดนะ

มีคนบอกว่า เราเปลี่ยนไป ใช่ว่าเราจะชอบนะ

ไม่เลย

แต่พอพูด บางทีไม่ได้อยากได้คำตอบหรือคำแนะนำอะไร แค่อยากได้กำลังใจ

แค่นี้เอง....กำลังใจจากคนที่เรารัก คนที่คิดว่ารักเรา

คนที่สบายใจพอจะร้องไห้ต่อหน้าได้

แต่เวลาที่ถูกปฏิเสธ "ไม่ต้องมาพูดเรื่องนี้กับชั้น" หรือ "ชั้นไม่ชอบ แกร้องไห้ทำไม"  หรือ "พูดเรื่องนี้แกก็ร้องไห้ทุกที ไร้สาระ คิดมาก "

อ้าวกลายเป็นเราผิดที่ทุกข์ เราผิดที่ร้องไห้ เราผิดที่อยากให้ใครซักคนที่เรารักฟังความรู้สึกของเรา

ไม่เคยคิดเหมือนกันนะ...น้ำตาที่มาจากการที่คนที่เรารักไม่เข้าใจ มันเจ็บอยู่ในอกยิ่งกว่าความทุกข์เดิมที่มีซะอีก