figure

 นังแอร์เพื่อนรักยังไม่ว่างไปส่องหนังจากนิยายดังที่ร่วมบ้าอ่านกันมา

จากฝีมือการแปลของนักแปลนักเขียนคนหนึ่งที่เรารักมากๆ "คุณพลอย จริยะเวช"

วันนี้เลยควงพี่หนิงที่เลิฟไปนั่งดู The Confession of Shopaholic ด้วยกัน

หลังจากวุ่นๆกับการเป็นแจ๋วที่บ้านเสร็จ

ก็รีบแต่งหน้าทาปากออกจากบ้านอย่างว่องเลยฮ่ะ


สารภาพแบบนังรีเบคก้า บลูมวูด ผู้หญิงบ้าช็อปที่เดิ้นที่สุดในโลกว่า

คุณพลอยฯเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้อิชั้นติดใจอ่านซีรีย์ชุดนี้แบบถอนตัวไม่ขึ้น

ซ้ำยังลามไปอ่านนิยายอื่นๆของโซฟี คินเซลลาด้วย 

สำบัดสำนวนฮิฮะของเธอทำให้การอ่านมีรสชาติดุเด็ดเผ็ดมันส์และอื๊มมมมมม~~~(คิดเอาเอง)

นิยายแปลหลายเรื่องมีอุปสรรคในการทำความเข้าใจด้วยอุปสรรคทางภาษา

แต่คุณพลอยฯทำให้อ่านมันส์กว่าเดิม แปลกแต่จริงมั้ยล่ะ

ทว่า ต้องสารภาพอีกแล้วว่า  ไปดูShopaholic แบบไม่ตั้งความหวังค่ะ

เพราะคิดอยู่แล้วล่ะว่า ยังไงไม่มีทางที่จะเก็บรายละเอียดได้ขนาดนิยายอยู่แล้ว

เนื้อเรื่องมันก็ต้องตัดต้องกระโดดข้ามบ้างไรบ้าง

เอ้า ดูเลย ใครเล่นเป็นใครเนอะ

 ไอล่า ฟิชเชอร์ก็น่ารักดีนะคะ ยัยคนนี้แหล่ะแมรี่เจนในหนังสกูปี้ดู

(ที่มีซาร่าห์ มิเชล เกลลาเล่นด้วยไงคะ)

ยอมรับเลยว่าไอล่าเป็นเบกกี้ที่ีน่ารักมากกก 

แต่ถ้ามองไกลๆ ....เจ๊แอ๊บแก่นิดนึงอ่ะเวลากล้องซูม ขัดใจนิดเดียวคือ

เบกกี้ตามเรื่องอายุแค่ 23 เองนะ แต่ไอล่านี่....32ค่ะ

มีลูกน้อยหนึ่งหน่อกับคู่หมั้นแล้วด้วย

แต่ที่ประทับใจจริงๆคือประกายตาของเธอค่ะ

มันเลิศจริงๆเวลาเธอพร่ำพรรณาถึงความวิเศษของเวลาได้ช็อปปี้ง

"ทุกอย่างเป็นประกาย ระยิบระยับ ร้านขายของมีกลิ่นหอมเสมอ บลาๆๆๆ "

แล้วมันก็เป็นความฝันของสาวๆวัยทำงานใช่มั้ยล่ะ (อย่าบอกนะว่าไม่ได้แอบคิด)

ช็อปไม่อั้นกับองค์เทพชื่อเครดิตการ์ด อาจเจอหายนะเพราะหนี้บัตรเครดิต

แต่ลงท้ายมันก็ทำให้คุณได้พบรักกับเจ้านายหนุ่มสุดเท่ห์

เคลิ้ม~~~

ก็นายหล่อประมาณเน้อะนะคะ

หล่ออออออออออจริงๆเว้ยค่ะ

คนนี้เล่น Ella Enchanted ด้วยค่ะ เป็นเจ้าชายค่ะ!!

เจ้าชายเซอร์ขนาดดดดดดด

ลุค แบรนดอนคนนี้ได้ใจอย่างแรง

เอาล่ะ พอก่อน เรื่องคนหล่อคนสวย มาวิจารณ์ดีเกว่อ

เมื่อมันมาเป็นหนังฮอลลีวูด โลเกชั่นเรื่องจึงเปลี่ยนจากลอนดอนมาอยู่ในนิวยอร์ค

อารมณ์เรื่อง คิดไปเองประสาคนเสพนิยายมาก่อน มันก็เลยเปลี่ยนไป

ก็ไม่ได้แย่อะไรหรอกนะคะ แต่มันสดใสขั้นไฮเปอร์เลยแหล่ะ

ตอนคิดภาพของเบกกี้ (แต่แบบนิวยอร์คเรียกเบคซ์) มันก็เป็นสาวเดิ้นแบบสาวลอนดอนเนอร์นะคะ

แอบมีกลิ่นคลาสสิค หรูๆ จำไ้ด้ว่าจะแนวๆชุดสีดำเรียบๆ แต่คล้องผ้าพันคอสีเจ็บๆ คัตติ้งเนี้ยบสุดๆ แต่พอมาเป็นนิวยอร์คเกอร์

แฟชันของชีเลยยิ่งทวีความเสียสติมากยิ่งขึ้น สไตลิสต์หนังได้มีโอกาสแสดงทักษะมิกซ์แอนด์แมทช์หลุดโลกชนิดอยากให้รางวัลเลยล่ะ!!

(มิกซ์โบเลโรโค้ทเฟอร์ลายเสือดาวกับเดรสสีชมพูปิ๊งมีซับในสีรุ้ง ทำไปด๊ายยยยยย)

แหม่ๆๆ ถ้าเรื่องบริโภคนิยมนี่ สาวอเมริกันแรงกว่าร้อยเท่าแน่นอน

ภาพบนจอมันสะท้อนเข้าตาแบบนั้นเลยล่ะค่ะ

บริโภคนิยมนี่ไม่แค่ช็อปๆๆๆๆๆสนองความอยากนะคะ ถามว่าทำไมคุณอยากช็อปล่ะ

รีเบคก้าพูดไว้คำนึง สิ่งที่คุณซื้อมันนิยามตัวคุณ

"จากนี้ผ้าพันคอสีเขียว (ในหนัง) หรือ ผ้าพันคอสีฟ้าปักลูกปัดของเดนนีแอนด์จอร์จ (ในนิยาย) 

หรือตอนที่พ่อจะขายรถบ้านเพื่อล้างหนี้ให้ แต่รีเบคก้าห้ามไว้ "อย่านะพ่อ รถคันนี้มันคือนิยามความเป็นตัวพ่อ มันเป็นชีวิตของพ่อ"

เห็นได้ชัดว่าแนวคิดเมนหลักของบริโภคนิยมที่หล่อหลอมสังคมตะวันตก

รวมทั้งสาวๆเหล่านี้คือ ภาพลักษณ์ภายนอกจะสะท้อนตัวตนภายใน

คุณอาจไม่มีตัวตนในพื้นที่สังคม  อาจไม่มีใครมองเห็นคุณ ถ้าคุณไม่เป็นตัวของตัวเอง

และคุณต้องมีลักษณะพิเศษที่ไม่เหมือนใคร

เพราะงั้น สอย(ซื้อ)สิ!!!

สิ่งเหล่านี้ในที่สุดเมื่อมันกดดันสภาพชีวิตของหญิงสาวคนหนึ่ง

มากเข้าๆ เมื่อคุณไม่สามารถถอนตัวจากกับดักของห้างสรรพสินค้าและการลดราคา

รวมทั้งกลิ่นหวานเย้ายวนของสารพัดโปรโมชั่น

นั่นแหละ หายนะบัตรเครดิตกำลังจะมาเยือนแล้ว

ทุนนิยม = การสะสมทุนเพื่อลงทุนต่อยอดเพิ่มขึ้นไปอีก

หลักการง่ายๆที่เป็นที่มาของสารพัดการหลอกล่อ ยั่วยวนด้วยโฆษณา คำหวาน และบีเอ

ถ้าคุณรู้เท่าทันสิ่งนี้ ทั้งคนที่เป็นนายทุนและลูกค้า โลกคงน่าอยู่ กลายเป็นยูโทเปียในฝัน

เพราะุทุกคนมีชีวิตแบบพอเพียง 

อ้าว จริงๆนะ อิชั้นล่ะเื่บื่อกับคำวิจารณ์ของนักเศรษฐศาสตร์หญ่ายหลายคนจริงๆที่ว่า

เศรษฐกิจพอเพียงไปไม่ได้กับทุนนิยม???

มันจะเป็นไรไปคะ ถ้าคุณจะสะสมทุน ทำกำไร เพื่อลงทุนต่อยอด หรือช็อปให้มันบ้าไปเลย

แต่คุณศึกษาให้มันรอบด้านก่อน เงินในกระเป๋า สภาพการเงินของสังคมในเวลานั้น

และท้ายที่สุด คุณจำเป็นขนาดนั้นเลย??

เอาล่ะ รีเบคก้าอ้างตลอด นี่ต้องซื้อ ต้องสอยนี่ด้วย เพราะมันจำเป็น

แต่ลืมคิดย้อนไปถึงข้อแรกไง วงเงินบัตรเครดิตมันถึงได้แดงแล้วแดงอีก

แดงแรงสามเท่า จนนำไปสู่หายนะ!

งั้นให้เลิกช็อป? โน โน โน๊ว โนวเวย์! (ทำนอง And I'm Telling you, I'm not going.)

สาวๆชอบช็อป เพราะเรามีเรื่องจุ๊กจิกให้คิดดดดเยอะค่ะ

เสื้อผ้า เครื่องสำอางค์ รองเท้า กระเป๋า เครื่องประดับ อาหารเสริม ขนม น้ำชา หนังสือ นิตยสาร ของเล่น ฟิกเกอร์ โดจิน (เอ๊ะ หลังๆนีมันคุ้นๆแฮะ) บลาๆ

มันก็ไมผิดไม่ใช่เหรอคะ ถ้าเราอยากจะDefine ตัวเอง ในโลกเสรีที่ใครๆก็มีชีวิตประหนึ่งหลุดมาจากบล็อกเดียวกัน ไม่ผิดนะคะถ้าเราอยากจะเด่นในความเป็นตัวเอง ในแบบของตัวเอง

ขอแค่้ รู้เท่าทันเกมส์ไม่ตกเป็นเหยื่อของบริโภคนิยมเกินตัว รู้จักสภาวะการเงินในกระเป๋าตัวเอง และยับยั้งชั่งใจได้ เราคิดว่า ชีวิตแบบรื่นรมย์ในสังคมของ Consumerlism ก็น่าจะดำเนินไปได้แบบชิลล์ๆ ไม่ทำร้ายตัวเองและผู้อื่นค่ะ 

อ้อ ยกเว้นว่า คุณฝันว่าจะเจอพระเอกขี่ม้าขาวแบบลุค แบรนดอนนะ แต่จำไว้อย่างล่ะว่า นิยายหรือหนังก็คือวรรณกรรม วรรณกรรม = เรื่องเขียน ประกอบสร้างมุมหนึ่ง แต่อาจจะไม่พูดอีกมุมก็ด๊ายยยย เลือกจะอยู่แบบฝันๆแต่เครดิตติดลบ หรืออยู่แบบฝันบ้าง ตื่นบ้าง หรือผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานลันล้า ก็แล้วแต่ตัวเองละกัน

ส่วนอิชั้น.....มีคำสารภาพของสาวกันโอตะมาแฉ (เป็นรีเบคก้า บลูมวูดเวอร์ชั่นกันโอตะโนะอนนะสินะคะ ฮ่าๆ)

เพิ่งไปถอยลูกสาวตัวใหม่มาเค่อะ กำลังเดินสวยมึนๆอยู่ชั้นสามแผนกของเล่น (เพื่อ) แล้วสายตาก็ปราดไปพบ!!!กรี๊ดดดดด มันมาแร้ว

ガンダムヒロインヒストリースペシャル全4種

เพิ่งลงมาจากรถเข็นเลยค่ พนักงานขายกำลังเอาขึ้นชั้น อิชั้นก็ปราดเข้าไปถาม จิ้มๆกล่อง "อันนี้มันต้องสุ่มเอาใช่มั้ยคะ?" ในใจคิดแหละว่า ตรูไม่สุ่มเฟ้ยยยย จะเอาตัวลูกสาวกลับบ้านให้ได้เลยวันนี้  พนง.หน้าไม่หล่อ แต่ใจดีโคตรก็ทำตาเป็นประกายปิ๊ง พูดว่า "อ๊อ ได้ครับ เดี๋ยวผมก็ต้องแงะออกดูว่ากล่องไหนตัวไหนเหมือนกัน เพราะต้องทำเครื่องหมายไว้" 

อิชั้นตาวิ้งทันที และมันก็โชคดีสุดๆ สงสัยเพราะวันนั้นเพิ่งได้โดมาจากอิปุ๊กเพื่อนรักสุดสวย อิๆๆ (ไม่เกี่ยวเลย) เพราะกล่องแรกที่หยิบมา้จ้องๆ ส่องๆ นั่นแหล่ะ กล่องลูกพอดี

ลันล้าาาาา ลันล้า~~~ อยากจะแกะต่อมันทีร้านกาแฟขณะนั่งอ่านหนังสือเลยค่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ แต่สุดท้ายก็เอากลับมาต่อที่บ้าน ตาอิ๊นท์ก็งง อามันเป็นอะไร ทำไมนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เป็นบ้าโรคจิตอยู่คนเดียว ฮ่าๆๆ

อ่ะมาดูตัวลูกสาวตัวใหม่ของคุณหญิงแม่กัน

 

 

 

 

 ลูกสา่วสุดสวย กรี๊ดดดด (พยายามปั้นหน้าเฉยๆ ไม่เผลอยิ้มจิตๆออกไปตอนจ่ายตังค์สุดๆ ฮ่าๆๆๆๆ)

น่าร้ากกกกกก มุมตรงมั่ง (แต่รุ่นลักซ์กับรีลีน่าสวยมากๆเลยค่ะ อยากได้เหมือนกัน แต่นาทีนี้ ลูกอิชั้นสวยที่สูดดดดด)

โฮ้กกกกก ลูกแม่~~~~ปลื้มค่ะ

กระโปรงพริ้วสู้เค้าไม่ได้ ไม่เป็นไรลูก (เคืองบันได เคืองน้ำยาล้างจาน เคืองอิเผา) ยังไงแม่ก็ร้ากกก

มุมสูง อ๊ากกกถ่ายไปได้ 

ด้านหลังมั่ง ตัวบางมากๆ เอวจิ๊ดเดียว (อย่างอื่นก็เล็กตามตัวเลยลูกแม่ T_T)


มุมนี้งามมากคะลูกแม่ อิชั้นจับลูกเอียง 45 องศา มุมนางแบบค่ะ ฮ่าๆ

ชัดๆ มุมนี้ลูกสวยมาก ตอนนี้จับตั้งไว้โต๊ะหัวนอน หลังโน้ตบุ๊ค ลืมตาตื่นขึ้นมา กรี๊ดดด ลูกช้านสวย

ข้างๆมั่งอ่ะคริ ๆๆๆ

 มุุมขึ้นฮ.ถ่าย พั่บๆๆๆๆๆ

มีอี๊กกกกก

หมุนๆ คุรุคุรุุคุรุ~~~~


ใครไม่รักลูกคะ แม่รักหนูค่ะ กรี๊ดดดดดด

 

จากShopaholic มาจบที่กันโอตะได้เนอะ ฮ่าๆๆๆ แต่เรายังช็อปแบบมีสติอยู่นะคะ แค่ออกจากโรงแล้วมองหน้ากับพี่หนิง ไปช็อปกันเถอะ ได้นิยายมาเล่ม หน้าต่างลิขิตรักอีกสองเล่ม (แปลไม่ดีเลย แต่ชอบเรื่องนี้สุดๆ หาไม่ได้แล้ว เลยซื้อ) สองเล่ม (พออ่านเล่มสองเสร็จก็มานั่งตีอกชกหัวตัวเอง ทำไมกรูไม่ซื้อเล่มสามมมมมม) เลกกิ้งกับที่รัดผมให้แม่ แค่นั้นเอ๊งงงงงงงงงง

อิชั้นไม่บ้าช็อปเลยค่า~~~~~~~~(สติยังมีอยู่นะ) จริงจริ๊งงงงงง!!!

 

 

   

edit @ 22 Feb 2009 15:30:12 by คุณหญิงแม่Athha

edit @ 22 Feb 2009 15:45:10 by คุณหญิงแม่Athha