heights

เอาล่ะๆๆๆๆๆ ตอนนี้เรารู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะอาการดีขึ้นแล้ว จะขอปรับเปลี่ยนอารมณ์หมองหม่นของตัวเองซะที ด้วยการอัพยาวๆ เกี่ยวกับหนังสือที่เราเพิ่งจะอ่านจบไปก็แล้วกัน

แหม อันที่จริง ก็ไม่ใช่ว่าเราเพิ่งจะอ่านมันจบไปหรอกนะ ก็อ่านนานแล้วเหมือนกันแหล่ะ อยากรีวิวให้รู้จักกัน เผื่อจะกระตุุ้นต่อมอยากอ่านหนังสือกัน (เริ่มปฏิบัติการณ์แพร่เชื้อใส่คนรอบข้าง เหอๆๆๆ) 

อันเนื่องจากความ "ซน" ของตัวเอง ที่ออกนอกลู่นอกทาง ปันใจจากเทพธิดาวีนัส ไปหานวนิยายกอธิคอ่านแก้กลุ้ม (ซึ่ง...เอ๊ะ?? นั่นมันหัวข้อทีซิสของเจ้าเรย์ไม่ใช่เรอะ?? ไม่ใช่ของเราซักหน่อย!!) ย้ำว่า แก้กลุ้ม ปรากฏว่าเจอดี อ่านแล้วติด หยุดไม่ได้ซะงั้น เหอๆๆๆๆ

จากปราสาทมืด แบบชิวๆ นิ่มๆ ยังไม่พอ เลยไปหาเจน แอร์ของชาร์ล็อตต์ บรองเต้ ทีนี้เริ่มเครียดแระ ยัง ยังไม่สะใจ ไปหา แฟรงเกนสไตน์ของแมรี่ เชลลีย์ต่อ เครียดมากขึ้นไปอีก โอ้วว ยังไม่พอ ไปหาของที่เครียดกว่าเดิม (เพื่อ???) นี่เลย วัธเธอร์ริ่งไฮธ์ Wuthering Hieghts หรือชื่อภาษาไทย เวอร์ชั่นพิมพา จันทะแปล ว่า "ต้นรัก ดอกโศก"
(ซึ่งต้องขอโทษด้วยนะคะ หนูอ่านลำบากจริงๆ อ่านแล้วหนูก็ต้องมานั่งแปลไทยเป็นไทยอีก พอกระเสือกระสนดิ้นรนเพื่ออะไรก็ไม่รู้ หาเวอร์ชั่นดั้งเดิมอ่านได้ เออ...อ่านง่านนี่หว่า เวง ฮ่าๆๆๆ อารมณ์เดียวกับตอนที่พยายามจะอ่าน Pride and Prejudice แปลไทยของ จูเลียต ที่ทำให้เรางง พออ่านเวอร์ชั่นอังกฤษ ทำไมมันเข้าใจมากกว่าวะ?? หรือ...ชั้นโง่ว??)
หน้าปกแบบหลอนสุดริด ท่ายืนเจ๊นางเอก แม่แคธี่นี่ ก๋ากั่นมาก
 
อันที่จริงแล้ว มันก็ต้นรัก ดอกโศกสมชื่อนะ...แต่อย่างไรก็ตาม มันก็โศกในรุ่นแรก คือ ฮีทคลิฟฟ์กับแคธี่ (คนแม่) แต่ก็ดูแฮปปี้สำหรับรุ่นลูกคือแฮร์ตันกับแคทเธอรีน(คนลูก) สำหรับคนที่ไม่เคยอ่านมาก่อน ก็เล่าให้ฟังเลยแล้วกันแบบไม่หลอน(มั้ง)ว่า มันเป็นการเล่าเรื่องผ่านมุมมองของตัวละครสองคนคือ คุณล็อควูด แขกผู้มาบังเอิ๊ญติดพายุเลยต้องมาพักที่คฤหาสน์สุดหลอนชื่อ วัธเธอร์ริ่งไฮธ์แห่งนั้น และเอลเลน ดีน แม่บ้าน ที่เป็นคนเล่าเรื่องราวสุดรันทดของเจ้าของคฤหาสนแห่งนี้ให้คุณล็อควูดแกฟังอีกที

นอกเรื่องหน่อย เราจะพบอนุภาคของนวนิยายแนวกอธิคที่เห็นชัดๆตั้งแต่เริ่มเรื่องเลยก็คือ บรรยากาศเรื่องที่มืดตึ๊ดตื๋อ ขมุกขมัว หลอนๆ หนาวๆ พายุลงจัด พ่อบ้านโจเซฟที่เอาแต่หน้าบูดหน้าบึ้ง พูดจาคำสบถคำ เจ้าของบ้าน นายฮีทคลิฟฟ์ที่เหมือนจิตๆ คุ้มดีคุ้มร้าย และไม่ค่อยจะต้อนรับแขก ห้องที่ถูกทิ้ง มือขาวๆเย็นๆที่เอื้อมมาจับมือของคุณล็อควูด และพูดคร่ำครวญขออีทคลิฟฟ์เข้าไปข้างใน ประมาณว่า "ฮีทคลิฟฟ์จ๋า ให้ชั้นเข้าไปข้างในเถอะ~~~มันหนาววววววววเหลือเกินนนนน~~~~" แค่อ่านมาถึงตรงนี้ โนรีก็ขนลุกเกรียว นี่หนูอ่านกอธิคอยู่หรืออ่านเรื่องสยองขวัญอยู่คะ???

แต่อ่านๆไปก็จะโล่งใจว่า เออ เรากำลังอ่านกอธิคว่ะ ไม่ใช่เฮอร์เรอร์ ค่อยยังชั่ว หนูยิ่งกัวผีอยู่ เอาเป็นว่า เรื่องของเรื่องคือ นายฮีทคลิฟฟ์เนี่ย แต่เดิมเป็นเด็กกำพร้าเชื้อสายพวกยิปซี ผมดำ ตาดำ ผิวเข้มที่คุณเอิร์นชอวว์พามาที่วัธเธอร์ริ่งไฮธ์ คฤหาสน์ของเขา เขาเติบโตมาพร้อมแคทเธอรีน เอิร์นชอวว์ หรือแคธี่ ลูกสาวคนเล็กของเจ้าบ้าน จากเพื่อนวัยเด็ก ก็กลายมาเป็นความรักเมื่อทั้งสองโตขึ้นเป็นวัยรุ่น ท่ามกลางสายตาเกลียดชังของฮินด์เลย์ พี่ชายของแคธี่ ทีนี้ พอเจ้าบ้านตาย ฮินด์เลย์ก็เถลิงอำนาจเป็นเจ้าของวัธเธอร์ริ่งไฮธ์ และเฉดหัวฮีทคลิฟฟ์ให้ไปเป็นเด็กเลี้ยงม้า แต่แคธี่กับฮีทคลิฟฟ์ก็ยังคบหากัน ไปวิ่งเล่นด้วยกันบ่อยๆ

วันนึงฮีทคลิฟฟ์กับแคธี่พากันไปแอบดูงานปาร์ตี้ของตระกูลลินตัน หมาของที่นั่นกัดนางเอกเราเข้า แคธี่ที่คนบ้านนั้นจำได้ว่าเป็นลูกสาวตระกูลเอิร์นชอวว์ ก็เลยได้รับเชิญให้อยู่รักษาตัวที่บ้านลินตัน (ขณะที่ฮีทคลิฟฟ์นั้นต้องซัดเซกลับบ้านไป ทั้งๆที่ถูกหมาเล่นงานเอาเหมือนกัน) พออยู่ท่ามกลางความหรูหรา เสื้อผ้าสวยๆ นางเอกเราก็เริ่มไขว้เขว พอได้กลับไปที่วัธเธอร์ริ่งไฮธ์ ชีก็เปลี่ยนไป กลายเป็นสุภาพสตรีแสนสวย (จากตอนแรกก็บ้านๆ วิ่งเล่นด้วยกันดี) ฮีทคลิฟฟ์ก็เริ่มหงอย ต่อมานางเอกเราถูกนายเอ็ดการ์ ลินตัน ขอแต่งงาน ชีก็ลังเล ใจจริง เธอก็ยังรักฮีทคลิฟฟ์ แต่แน่นอนว่า ไอ้ความหรูหรา ความอ่อนโยนสุภาพของเอ็ดการ์มันก็ล่อตาล่อใจ ฮีทคลิฟฟ์ก็ช้ำใจหนีไป แคธี่เลยตอบตกลงแต่งงานกับเอ็ดการ์
เวลาผ่านไป ฮีทคลิฟฟ์กลับมาพร้อมกับแผนล้างแค้น เขาเริ่มจากยึดวัธเธอร์ริ่งไฮธ์มาจากฮินด์เล ซึ่งตอนนั้นเป็นพิษสุราเรื้อรัง แย่งแฮร์ตันลูกชายคนเดียวของฮินด์เลมา และเลี้ยงดูเขาด้วยความโหดร้าย ทำให้เด็กกลายเป็นคนหยาบคาย ก้าวร้าว เขาปั่นหัวยัยอิสซาเบลล่าน้องสาวของเอ็ดการ์ ไอ้มารหัวใจ จนชีตกหลุมรักยอมหนีไปแต่งงานด้วย โดยหารู้ไม่ว่านรกมีจริง แคธี่ตรอมใจเพราะยังรักฮีทคลิฟฟ์จนล้มป่วย ตอนนั้นก็ท้องลูกสาวอยู่ด้วย พอคลอดลูกสาว แคธี่ก็อาการหนักใกล้ตาย ฮีทคลิฟฟ์ก็แอบมาหา แคธี่ก็ตายในอ้อมกอดของชายที่เธอรัก มีฉากที่เศร้ามากคือตอนที่ฮีทคลิฟฟ์ขุดศพของแคธี่ขึ้นมากอด แล้วพร่ำบอกไม่ให้เธอนอนหลับอย่างเป็นสุข ให้เธอลุกขึ้นมาหลอกหลอนเขา ทำให้เขาคลั่ง เพราะเขาไม่อาจมีชีวิตอยู่ต่อไปได้โดยปราศจากวิญญาณของเขา ซึ่งก็คือเธอ

คุณๆคิดว่า ตาฮีทคลิฟฟ์แกคงเลิกพยาบาทได้ซะที แต่เปล่าค่ะ ความแค้นยังดำเนินต่อไป พอแคทเธอรีน ลินตัน(ลูกสาวของแคะี่กับลินตัน เอ๊ะ? หรือฮีทคลิฟฟ์นะ มีคนสงสัยเรื่องนี้เหมือนกัน)โตเป็นสาว ก็ถูกฮีทคลิฟฟ์หลอกล่อให้ไปที่วัธเธอร์ริ่งไฮธ์ ให้ไปเยี่ยมลินตัน ฮีทคลิฟฟ์ (โปรดสังเกตชื่อ และนามสกุล) ลูกชายขี้โรคของเขากับอิสซาเบลล่า (ที่ตายไปแล้วหลังคลอด) และถูกกักขังไว้ที่นั่นในที่สุด ในฐานะคนใช้ แถมถูกบังคับให้แต่งงานกับลินตันด้วย (เอาซี่) เพื่อไร? เพราะตอนนั้นเอ็ดการ์ พ่อของแคทเธอรีนอาการเพียบแล้ว ถ้าแคทเธอรีน(ซึ่งเป็นทายาทของเอ็ดการ์)แต่งงานกับลินตัน คฤหาสน์ของลินตันก็จะตกเป็นกรรมสิทธิ์ของลินตัน (กฎหมายสมัยนั้น ผู้หญิงไม่สามารถครอบครองที่ดินได้ That's why บรรดาลูกสาวบ้านนู่นนี่นั่น ถึงต้องรีบแต่งงานออกไปซะ จะได้มีที่ซุกหัวไง เหยียดเพศแมะ หึๆๆ) แต่แต่งงานกันได้ไม่กี่วัน ลินตันก็ตาย นางเอกเราก็ยังต้องถูกขังไว้ที่วัธเธอร์ริ่งไฮธ์ต่อไปอยู่ดี ถูกตบตีมั่ง ถูกด่าหยาบๆคายๆมั่ง แต่ยัยคนนี้เค้าสู้คน เค้าไม่ยอมฝ่ายเดียว ก็มีโต้ตอบบ้างแหล่ะ ท่ามกลางความเห็นใจของแฮร์ตัน นายคนที่ดูภายนอกแข็งๆหยาบคาย แต่จริงๆแล้วอ่อนโยน และเป็นคนเดียวมั้งที่จงรักภักดีต่อฮีทคลิฟฟ์ ทั้งที่ถูกเลี้ยงมาอย่างโหดร้าย ไปๆมาๆ แคทเธอรีนรุ่นลูก(ที่หน้าเหมือนแม่เปี๊ี๊ยบ)ก็ชอบกับแฮร์ตัน นายฮีทคลิฟฟ์พอเห็นสองคนนี้รักกัน ก็คงรู้สึกอยากเลิกจองเวรซะที ก็เริ่มล้มป่วย เช้าวันนึงเอลเลนเห็นหน้าต่างห้องนอนของฮีทคลิฟฟ์ที่ปิดอยู่เสมอเปิดอยู่ ลมตีปึงปังๆ ก็เลยขึ้นไปดู ก็เห็นแต่ร่างไร้วิญญาณของฮีทคลิฟฟ์ที่นอนยิ้มให้ความตายแล้ว เรื่องก็จบที่ คุณจะเห็นหลุมฝังศพสามหลุมวางเรียงกัน เ็ป็้นอนุสรณ์รักสามเศร้าที่สุดแสนรันทด มีคนเดาว่า ที่ฮีทคลิฟฟ์นอนยิ้มให้ความตายเช่นนั้น อาจเพราะเขาได้พบกับแคธี่ ผู้หญิงคนเดียวที่เขารักแล้ว ที่เนินที่ทั้งสองเคยวิ่งเล่นด้วยกัน....

จบ เอวัง แฮปปี้เอ็นดิ้ง เหอๆๆ อ่านเราเล่าๆเยี่ยงนี้ ท่านๆอาจจะคิดว่า ไม่เห็นมันจะหลอนตรงไหนเลย ต้องอ่านเองค่ะ ของงี้มันต้องลอง เราลองมาแล้ว อยากจะเสพติดความหลอนไปอีกซักพัก ก็เลยของขึ้นอยากดูแบบที่เป็นหนังบ้าง แหม มันก็มีหลายเวอ์ืชั่นอ่ะนะ แต่ที่เราชอบก็มีเวอร์ชั่นหนังขาวดำปี 1937 เวอร์ชั่นปี 1978 เวอร์ชั่น 1992(ที่เราเจ็บใจมาก ที่ไม่ทันได้ดูในHBO เปิดมาก็สิบนาทีสุดท้ายก่อนจบแระ ฮีีทคลิฟฟ์หล่อมากกกก แต่ยัยแคธี่หน้าแก่พอสมควร ) และเวอร์ชั่น 1998 (แฮร์ตันหล่อมากกกกกกกกกกกกกกก และแคทเธอรีนรุ่นลูก น่ารักมากด้วย)

ความหลอนยังไม่จบ เซิร์ชในยูทูปไปๆมาๆ เจอเพลงของ Kate Bush ทีี่ชื่อเดียวกับนิยายเรื่องนี้
ฟังรอบเดียวก็เกินพอ ขนหัวลุก หนูกัววววววววววววว ฟังรอบเดียวสำหรับคนจิตอ่อนเช่นเรา มันก็หลอนไปเกือบทั้งคืน แนะนำให้ลองไปหาฟัง

เนื้อเพลงอยู่ด้านล่าง ลองแปลหลอนๆเล่นๆดู

Out on the wiley, windy moors
ที่หุบเขานั้น กลางทุ่งหญ้าขจีที่สายลมพัดผ่าน
We'd roll and fall in green.
เราสองเกลือกกลิ้งกายไปบนท้องทุ่ง
You had a temper like my jealousy:
เธอช่างเต็มไปด้วยอารมณ์รุนแรง เช่นเดียวกับความริษยาของชั้น
Too hot, too greedy.
เร่าร้อนเกินไป ตะกละตะกรามมากเกินไป
How could you leave me,
เธอทอดทิ้งชั้นไปได้อย่างไร
When I needed to possess you?
เมื่อชั้นต้องการครอบครองเธอ
I hated you. I loved you, too.
ชั้นช่างเกลียดเธอ หากชั้นก็รักเธอเหลือเกินเช่นกัน

Bad dreams in the night.
เป็นฝันร้ายในยามราตรี
They told me I was going to lose the fight,
ที่พวกเขาบอกชั้นว่า ชั้นจะต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้
Leave behind my wuthering, wuthering
Wuthering Heights.
และทิ้งวัธเธอร์ริ่งไฮธ์ของชั้นเอาไว้เบื้องหลัง
Heathcliff, it's me, Cathy,
ฮีทคลิฟฟ์จ๋า นี่ชั้นเอง แคธี่ไงล่ะ
I've come home. I'm so cold!
ชั้นกลับมาแล้ว ชั้นหนาวเหลือเกิน
Let me in-a-your win-dow.
เปิดหน้าต่างให้ชั้นเข้าไปที

Heathcliff, it's me, Cathy,
ฮีทคลิฟฟ์จ๋า นี่ชั้นเอง แคธี่ไงล่ะ
I've come home. I'm so cold!
ชั้นกลับมาแล้ว ชั้นหนาวเหลือเกิน
Let me in-a-your win-dow.
เปิดหน้าต่างให้ชั้นเข้าไปที

Ooh, it gets dark! It gets lonely,
โอ...มันช่างมืดมน มันช่างอ้างว้างเหลือเกิน
On the other side from you.
การต้องอยู่คนละฟากฝั่งจากเธอ
I pine a lot. I find the lot
ชั้นพบว่าตัวเองต้องระทมทุกข์ด้วยความคิดถึงเธอมากเหลือเกิน
Falls through without you.
เมื่อต้องจากไปโดยปราศจากเธอเคียงข้าง
I'm coming back, love.
ชั้นกำลังจะกลับมาแล้ว ที่รัก
Cruel Heathcliff, my one dream,
ฮีทคลิฟฟ์ผู้โหดร้าย ความฝันเพียงหนึ่งเดียวของชั้น
My only master.
เจ้าชีวิตเพียงคนเดียวของชั้น

Too long I roam in the night.
นานเหลือเกินที่ชั้นท่องไปในราตรีกาล
I'm coming back to his side, to put it right.
ชั้นกำลังจะกลับไปอยู่เคียงข้างเขาแล้ว
I'm coming home to wuthering, wuthering,
Wuthering Heights,
ชั้นกำลังจะได้กลับไปยังวัธเธอร์ริ่งไฮธ์ บ้านของเรา

Heathcliff, it's me, Cathy,
ฮีทคลิฟฟ์จ๋า นี่ชั้นเอง แคธี่ยังไงล่ะ
I've come home. I'm so cold!
ชั้นกลับมาแล้ว ชั้นหนาวเหลือเกิน
Let me in-a-your win-dow.
เปิดหน้าต่างให้ชั้นเข้าไปที
Heathcliff, it's me, Cathy,
ฮีทคลิฟฟ์จ๋า นี่ชั้นเอง แคธี่ยังไงล่ะ
I've come home. I'm so cold!
ชั้นกลับมาแล้ว ชั้นหนาวเหลือเกิน
Let me in-a-your win-dow.
เปิดหน้าต่างให้ชั้นเข้าไปที

Ooh! Let me have it.
โอ ให้ชั้นได้มีมัน
Let me grab your soul away.
ให้ชั้นได้ดึงเอาวิญญาณของเธอออกมา
Ooh! Let me have it.
โอ ให้ชั้นได้มีมัน
Let me grab your soul away.
ให้ชั้นได้ดึงเอาวิญญาณของเธอออกมา
You know it's me, Cathy!
เธอก็รู้ว่า นี่ชั้นเอง แคธี่ยังไงล่ะ

Heathcliff, it's me, Cathy,
ฮีทคลิฟ์จ๋า นี่ชั้นเอง แคะี่ยังไงล่ะ
I've come home. I'm so cold!
ชั้นกลับมาแล้ว ชั้นหนาวเหลือเกิน
Let me in-a-your win-dow.
เปิดหน้าต่างให้ชั้นเข้าไปทีเถอะ...

แนะนำว่า...ให้เปิดยูทูป ดูMV เพลงนี้ไปด้วย....มันน่ากลัวมาก(เพลงน่ากลัวยังไม่พอ ยัยเคท บุชคนร้องด้วยนี่ดิ...เหอๆๆๆ หลอนมาก ไม่กล้าเอาลงที่นีี่ ไปหาฟังเองแล้วกัน)

"Catherine Earnshaw, may you not rest so long as I live on. I killed you. Haunt me then. Haunt your murderer. I know ghosts have wandered on the earth. Be with me always. Take any form. Drive me mad. Only do not leave me in this dark alone where I cannot find you."
- Heathcliff